‘Wacht maar’, zei mijn docent Nelleke. ‘De klei gaat t volledig overnemen’. Ik dacht nog dat het zo’n vaart niet zou lopen. Maar Nelleke had volkomen gelijk. Ik ben sindsdien volledig hoteldebotel op klei.
Lees meer >
Toen ik in Gouda startte aan de Nederlandse Keramiekopleiding, vulden mijn dagen zich vooral met textiele vormgeving, zoals tuften en het maken van knuffels en poppen uit oude kledingstukken onder Aap uit je mouw. Ik dacht nog dat het zo’n vaart niet zou lopen. Maar Nelleke had volkomen gelijk. Ik ben sindsdien volledig hoteldebotel op klei.
Het is de traagheid van de klei die me zo aantrekt. Het laat zich niet te snel in een nieuwe vorm duwen.
Rustig aan…
Stap voor stap.
Heerlijk.
Maar ook dat je er zo ongelooflijk veel van kunt maken. En dat magische moment van het openen van de keramiekoven! Tenminste, als de stook gelukt is… Dan is het feest. En anders… weer wat geleerd.
Ik vier die feestjes in mijn atelier in Leiden. Dichtbij mijn fijne woonhuis aan de rand van het centrum. Daar woon ik samen met mijn man Jan, zoon Teun (2009), zoon Hugo (2011) en dochter Jet (2015).
Leuk om je eens in mijn atelier te mogen ontmoeten. Kom je ook een keer langs?
