Flipje Aapje was zijn naam. Het lievelingsknuffeltje van mijn vader in mijn ruime collectie knuffeldiertjes. Het is een heel blij en simpel beestje. Ik heb ‘m nog steeds… Toen mijn vader in 2015 overleed, vroeg mijn moeder me of ik zijn oude kleding wilde hebben. Ik zag op dat moment niet wat ik met de stapel overhemden en zachte truien van mijn papa aan moest. Dus belandde deze vertrouwde kledingstukken bij een lokale kringloopwinkel.
Nog geen maand later popte er bij mij een idee op waardoor ik spijt had als haren op mijn hoofd dat ik mijn moeder de gang naar de kringloop had laten maken. Ik heb drie kinderen. En in die periode was mijn jongste (Jet) nog geen jaar oud. Mijn zoons (Teun en Hugo), gingen net naar de basisschool en maakten daar de zandbak en het klimrek onveilig. Wat was het fijn geweest als ik voor mijn kinderen een lieve knuffel had gemaakt uit opa’s kleding. Dan was opa Fred toch nog een beetje bij hen geweest en hadden ze hun gezichtje tegen mijn vaders lievelingstrui aan kunnen leggen. En dan natuurlijk in de vorm van een aapje…
Daarmee was het idee voor Aap uit je mouw geboren! Helaas kwam het idee voor mijzelf te laat, maar voor anderen heb ik sindsdien vele aapjes, wolken, vlaggenlijnen en andere herinnerdingen van dierbare stoffen mogen maken. Het heeft altijd als een enorme eer gevoeld wanneer ik weer zo’n speciaal verzoek krijg.
En het bleef niet alleen bij knuffels maken voor de rouwverwerking. Ook kruip ik voor feestelijke gebeurtenissen, zoals een geboorte achter de naaimachine, om het meest persoonlijke kraamcadeau te maken dat je maar kunt bedenken. Zo heb ik eens uit de kledingstukken van een compleet gezin een paar heel lieve geboorteknuffels mogen maken. Of wat dacht je van een ‘goede-reis-aap’, gemaakt uit de kleding van alle beste vriendjes bij de emigratie naar het buitenland? Fantastisch om te maken! Ik hou van dit soort bijzondere en persoonlijke cadeaus die mensen onthouden.
Hoewel ik sinds een aantal jaar een nieuwe liefde heb ontmoet, de klei, zal Aap uit je mouw altijd een speciale plek in mijn leven blijven houden. En mocht je na het lezen van bovenstaande denken: ‘Ik heb nog steeds die favoriete blouse van mijn moeder in de kast hangen. Misschien wordt het tijd dat er nieuw leven in komt…’ Schroom dan niet om me een berichtje te sturen. Ik denk graag met je mee en ik vind het nog steeds heerlijk om de pottenbakkersschijf een momentje in te ruilen voor de naaimachine.
